Een meertalig menu maken (automatische vertaling)

In het kort — de belangrijkste punten

• Kies talen op basis van wie er binnenloopt, niet op basis van wat er mogelijk is. Twee afgeronde talen zijn beter dan zes halve.

• Eén vertaalronde vertaalt het hele menu— beschrijvingen, rubrieknamen, keuzes en extra's, en de namen van de allergenen en diëten waarop gasten filteren.

• Een taal wordt pas aangeboden zodra minstens de helft van je bestelbare gerechten een vertaalde naam heeft. Een half vertaald menu is erger dan geen vertaling — de gast had er al op vertrouwd.

• Verbeter teksten met de hand in plaats van opnieuw te vertalen. Het raster is gratis, kost niets van je tegoed, en elke opgeslagen cel telt als gecontroleerd door een mens.

• Sommige gerechtnamen moet je helemaal niet vertalen. Een uitsmijter is een uitsmijter; stop het werk in de beschrijving eronder.

Wat een onleesbaar menu je op zaterdagavond kost

Kijk hoe vier bezoekers een kaart krijgen die ze niet kunnen lezen. Er gebeurt een van twee dingen, en allebei kosten ze je geld.

Ze bestellen het enige wat ze herkennen — de burger, de pizza margherita, het gerecht dat in elke taal hetzelfde heet. Je zeebaars van € 26 blijft in de koelcel liggen, en de tafel die je beste van de avond had kunnen zijn, wordt je goedkoopste.

Of je bediening leest de kaart voor. Twaalf gerechten, ter plekke vertaald, drie keer per avond terwijl andere tafels wachten, en de beschrijvingen worden elke keer vlakker.

Een digitaal menu lost dit goedkoop op, omdat de tekst al netjes in velden staat. Heb je het menu nog niet gebouwd, begin dan met een digitaal menu maken en kom terug zodra de gerechten erin staan.

Kiezen welke talen je aanbiedt

De reflex is om alles aan te zetten. Doe het niet — elke taal die je aanzet, moet je bijhouden zodra je een gerecht verandert.

Begin bij wie er echt aan tafel gaat, niet bij wie je stad bezoekt. Een eetcafé op loopafstand van de cruiseterminal heeft een ander lijstje nodig dan een buurtbistro waarvan de buitenlandse gasten allemaal in de wijk wonen. Drie bronnen zijn beter dan elke toerismestatistiek:

• Je reserveringsboek. Namen en landcodes van telefoonnummers zijn grof, maar ze zijn van jou.

• Je bediening. Vraag welke taal ze het vaakst spreken aan tafel. Ze weten het.

• De inzichten van je menu. Elke menuweergave legt vast in welke taal het menu werd gelezen, en op Pro en Multi toont het scherm „Talen waarin gasten lezen" de weergaven per taal en het aandeel van elke taal.

Dat laatste maakt een eind aan het gokken. Zet er twee aan, laat ze een maand draaien en laat de cijfers beslissen over een derde.

Welke talen dan precies

Vijf vragen beslissen dit sneller dan elk lijstje met de meest gesproken talen ter wereld.

• Wie zat er vorige maand in je zaak? Niet wie je stad bezoekt — wie er aan tafel zat. Lees de landcodes van een maand reserveringen en vraag je betaalterminal of betaalprovider om de landenverdeling van je transacties. Dat is een telling van mensen die jou betaald hebben.

• Welke talen dekt je bediening al? Die heb je het minst nodig. Twee obers die vloeiend Duits spreken, maken een Duits menu een gemak; een Japans menu doet werk dat niemand op je loonlijst kan doen. Rangschik op het gat.

• Wie zijn je buren? Een grensplaats bedient een voorspelbare tweede taal die nauwelijks meebeweegt met het seizoen. Venlo en Enschede plannen voor Duits, Maastricht voor Duits en Frans, en in Vlaanderen doet Kortrijk hetzelfde met Frans voor de gasten uit Rijsel. Aan de Zeeuwse kust staat het Duits al in mei op het terras. Dat is geen toerisme — dat is elke zaterdag.

• Wat ligt er op loopafstand? Een hotel twee straten verderop, een cruiseterminal, een congrescentrum, een universiteit met veel uitwisselingsstudenten. Elk heeft een eigen gastenmix waar je gewoon naar kunt vragen.

• Kun je het afmaken? Eén taal helemaal af is beter dan vier talen half — niet als motto, maar als drempel. Een taal die blijft steken op 40% van de gerechten wordt aan niemand getoond.

Zodra er twee live staan, stop je met gokken. Op Pro en Multi geeft „Talen waarin gasten lezen" je de weergaven per taal en het aandeel van elke taal — bewijs of een derde taal het onderhoud waard is.

Een taal aanzetten, en wat één vertaalronde dekt

De talen van je menu staan in je restaurantprofiel onder Lokalisatie, naast je hoofdtaal; de installatiewizard heeft er ook een scherm voor. Een taal toevoegen zet hem nog niet meteen voor je gasten — het geeft de vertaalronde iets om mee aan de slag te gaan.

Op het Talenscherm vertaalt één knop alles wat nog niet vertaald is of sinds de vorige keer is veranderd. De knop noemt eerst de klus — bijvoorbeeld „12 gerechten vertalen naar Deutsch en English" — zodat je weet waar je een ronde aan besteedt.

Een ronde dekt meer dan alleen gerechtnamen:

• Gerechtnamen en beschrijvingen, het grootste deel van het werk.

• Rubrieknamen, zodat er geen „Voorgerechten" boven een rij Engelse starters staat.

• Keuzegroepen en hun opties— formaten, bijgerechten en extra's. Een topping kunnen kiezen in je eigen taal is het detail dat de meeste platforms overslaan.

• Je restaurantbeschrijving, die in het detailpaneel.

• De namen van de allergenen en diëten die je menu gebruikt. Dit telt het zwaarst en valt het minst op: een gast die filtert op melk of gluten leest die woorden in zijn taal, niet in de jouwe. Is er nog niets gelabeld, begin dan bij allergenen en dieetlabels toevoegen— het filter is maar zo goed als de labels erachter.

De ronde loopt op de achtergrond met een voortgangsbalk, dus je kunt gewoon doorwerken. Je Vandaag-dashboard toont de vertaalvoortgang ook — de snelste manier om te zien dat de nieuwe gerechten van vorige week nooit vertaald zijn.

Onder Meer acties staan smallere klussen: alleen vertalen wat nieuw is, of alleen wat veranderd is.

De regels die niemand naleest

Eigenaren lopen een uur lang gerechtnamen na en kijken nooit naar de twee stukjes tekst die een gast als eerste en als laatste leest.

Rubrieknamen. „Voorgerechten", „Van de grill", „Om te delen" — een gast leest er een van voordat hij één gerecht ziet, en die naam kleurt alles eronder. Het is ook de plek waar machinevertaling letterlijk wordt, omdat een paar woorden zonder zin eromheen haar niets geven om mee te werken: „Van de grill" komt terug als iets over het apparaat, „Om te delen" als een rekensom. Lees ze allemaal, in elke taal, de eerste keer dat je vertaalt.

Je restaurantbeschrijving. Die in het detailpaneel, tot 280 tekens — de enige plek op je menu waar je vertelt wie je bent in plaats van wat je kookt, en de tekst die het vaakst vlakker terugkomt dan je hem schreef. Leg deze regel als eerste voor aan een moedertaalspreker.

De 50%-regel, en waarom die bestaat

Dit is de regel die een menu waar een toerist iets aan heeft scheidt van een menu dat zijn tijd verspilt: een taal wordt pas aan gasten aangeboden zodra minstens de helft van de bestelbare gerechten een vertaalde naam heeft. Je hoofdtaal wordt altijd aangeboden.

Het klinkt streng tot je het alternatief hebt gezien. Een gast tikt op Japans, ontspant, begint te scrollen — en bij de derde rubriek zit hij weer in een taal die hij niet kan lezen. Hij had zich er al aan toevertrouwd, en nu moet hij uitzoeken of het onvertaalde deel een fout is, een ander menu, of gerechten die hij beter niet kan bestellen. Dat is erger dan nooit Japans aangeboden krijgen, want dan had hij het tenminste aan de bediening gevraagd.

De drempel stopt ook het verval dat de meeste meertalige menu's de das omdoet: je voegt een dozijn wintergerechten toe, slaat de vertaalronde over, en je Franse menu verloopt ongemerkt van af naar gatenkaas.

Het Talenscherm lezen

Het Talenscherm beantwoordt één vraag: is elke taal die ik aanbied echt af?

• Heeft je aandacht nodig— gerechten die in minstens één taal ontbreken, of die veranderd zijn sinds ze vertaald werden. Op een gezond menu is dit leeg.

• Eén rij per taal, met tellingen van wat niet vertaald is, wat veranderd is sinds de vertaling, en wat door AI is geschreven en nog door niemand is gecontroleerd. Een schone rij leest als „Alle 48 gerechten lezen correct".

• Vertaalrondes, met de fase waarin elke ronde zit en de voortgang.

Dat zijn drie verschillende problemen. Niet vertaald is één ronde werk. Veranderd sinds de vertaling betekent dat je het origineel hebt aangepast en de vertaling achterloopt — ook één ronde. Door AI geschreven maar niet gecontroleerd vraagt om een mens, en die teller zou ik voor je drukste taal op nul krijgen voordat je een vierde taal toevoegt.

De tekst met de hand aanpassen

Machinevertaling brengt een menu het grootste deel van de weg, en maakt dan de fouten die je zou verwachten: het streekproduct, het grapje van het huis, de naam die je oma gebruikte.

„De tekst met de hand bewerken"opent een raster — jouw tekst links, één bewerkbare kolom per menutaal. Elke cel heeft een status: Niet vertaald, Veranderd sinds vertaling of Door AI geschreven. Sla één rij op, of alle gewijzigde cellen tegelijk.

Twee dingen maken dit het eerste gereedschap om naar te grijpen. Een opgeslagen cel telt als gecontroleerd door een mens, dus hij verdwijnt uit de teller van ongecontroleerde teksten. En met de hand bewerken is gratis — geen ronde, geen tegoed, dus zelfs met de twee rondes per maand op Free kun je zoveel verbeteren als je wilt.

Is een vertaling fout, verbeter dan de cel. Draai niet nog een ronde in de hoop op een beter antwoord.

Van rechts naar links, en je eigen taal

Bedien je Arabischsprekende gasten, dan draait de opmaak om. Talen die van rechts naar links worden geschreven, worden ook van rechts naar links opgemaakt, terwijl prijzen en getallen hun natuurlijke richting houden— € 12,50 blijft gewoon € 12,50. Het live demomenu draait in vijf talen, waaronder Arabisch, zodat je het in actie kunt zien.

Zet je Arabisch aan, controleer dan drie dingen:

• Prijzen en getallen. Een prijs in een regel die van rechts naar links loopt, moet nog steeds van links naar rechts lezen. Controleer een gerecht met formaten en extra's, waar de prijs naast een optienaam staat in plaats van los.

• De taalkeuze. Elke taal hoort zichzelf in haar eigen woorden te noemen — العربية, Deutsch, Français — want een gast die Arabisch zoekt, scant naar Arabisch schrift, niet naar het Nederlandse woord „Arabisch".

• Een telefoon, niet je desktop. Tekst van rechts naar links in een smalle kolom gedraagt zich op manieren die een breed scherm verbergt — waar regels afbreken, waar een badge belandt, of de zoekbalk en de rubriekknoppen nog in een logische volgorde staan.

Los daarvan, en hier gaan mensen vaak de mist in: de taal waarin jij werkt is niet de taal waarin je gasten lezen. Je werkomgeving is beschikbaar in meerdere talen — onder andere Engels, Duits, Frans, Italiaans, Spaans, Arabisch, Turks en Grieks — los van je menutalen. Je kunt je backoffice in het Turks draaien terwijl je menu in het Nederlands, Engels, Duits en Arabisch wordt aangeboden.

Wat je niet moet vertalen

Sommige gerechtnamen zíjn het gerecht. Wie ze vertaalt, haalt informatie weg in plaats van toe te voegen.

• Uitsmijter. Laat hem door een vertaalmachine gaan en je krijgt een portier van een nachtclub. Een gast die het woord kent, wil precies dat woord. Een gast die het niet kent, heeft niets aan „bouncer" — hij heeft iets aan een beschrijving: twee sneden brood, ham, kaas, drie gebakken eieren erover.

• Wiener Schnitzel. Specifiek, en in heel Europa bij naam bekend. „Weens kalfslapje" is een stap terug.

• Pho Bo. De naam reist mee; de beschrijving legt uit. Runderbouillon die een nacht heeft getrokken, rijstnoedels, kruiden apart.

De regel: als een gast de naam redelijkerwijs zou kunnen opzoeken, houd je de naam. Is die in jouw taal puur beschrijvend — „Huisgemaakte tomatensoep", „Gebakken kabeljauw met mosterdsaus" — vertaal dan gerust.

Draai dus de vertaalronde en zet in het raster de oorspronkelijke naam terug waar de naam het gerecht is. De zoekfunctie voor gasten doorzoekt ook beschrijvingen, dus wie „eggs" typt, vindt de uitsmijter nog steeds.

Vertalen, houden, of houden en uitleggen

Hier is de langere versie van die regel, in drie bakjes. Sorteer je menu er één keer in en je hoeft de keuze niet meer per gerecht te maken.

1. Houd de naam, voeg uitleg toe. De naam is het gerecht — Bitterballen, Stamppot, Gentse waterzooi, Stoofvlees, Kibbeling, Poffertjes, Wiener Schnitzel, Pho Bo, Bibimbap, Moussaka, Coq au Vin, Ceviche, Paella, Ramen, Baklava, Tiramisù. Houd hem in elke taal identiek en laat de beschrijving het werk doen: „Gentse waterzooi — kip gegaard in een romige bouillon met prei, wortel, selder en aardappel."

2. Vertaal gewoon. Beschrijvende namen zonder culturele lading: „Gegrilde zeebaars met venkel", „Soep van de dag", „Gemengde salade", „Chocoladetaart", „Huisgemaakte tomatensoep", „Pollo al ajillo". Dat is het grootste deel van je menu; laat de ronde het doen.

3. De lastige gevallen. Woorden die in twee talen — of aan twee kanten van de grens — bestaan en op het bord iets anders betekenen:

• Patat, friet, frieten. Boven de rivieren bestel je patat, in het zuiden en in Vlaanderen friet of frieten — en in Vlaanderen zijn „patatten" gewoon aardappelen. Een Belgische gast die „patat" leest, verwacht misschien gekookte aardappel. In de Engelse kolom speelt hetzelfde spel nog eens: „chips" zijn frieten voor een Brit en zakjes chips voor een Amerikaan. Schrijf daar „Fries" en je bent van beide af.

• Kroket. In Nederland is een kroket een snack met een vulling van rundvleesragout. In België zijn „kroketten" bij een hoofdgerecht meestal aardappelkroketten, en een Duitse „Krokette" is dat ook. Eén woord, drie borden. Zeg wat erin zit: „Rundvleeskroket — ragout in een krokant jasje" of „Aardappelkroketten".

• Filet americain. Op een Nederlandse of Belgische kaart is dit rauw rundergehakt, gekruid, als smeersel of als tartaar. Een Engelse gast leest „American fillet" en verwacht een gebakken stuk vlees; een Amerikaan verwacht al helemaal iets anders. Schrijf erbij: „rauw, fijngehakt rundvlees, gekruid".

• Biefstuk en Beefsteak. Een biefstuk is een stuk gebakken rundvlees. Een „Deutsches Beefsteak" is voor een Duitse gast juist een gebakken gehaktschijf. Zet in de Duitse kolom „Steak" of „Rindersteak", niet het woord dat erop lijkt.

• Spek en Speck. Nederlands spek is vaak buikspek, vers of gerookt, om te bakken; een Duitse „Speck" is vaak gezouten en gerookt en wordt dun gesneden rauw gegeten; Engelse „bacon" is weer iets anders. Noem het stuk en de bereiding: „krokant gebakken buikspek".

• Sandwich, broodje, smos. In België is een „sandwich" een zacht, licht zoet broodje; in Nederland denkt men aan twee sneden brood. Een „broodje gezond" heet in Vlaanderen eerder een „smos". Omschrijf het brood, niet alleen het beleg.

• Tosti en croque. Wat in Nederland een tosti is — tussen twee sneden brood geroosterd, met ham en kaas — heet in België een croque of croque-monsieur. En Nederlandse „toast" zijn kleine knapperige sneetjes, geen geroosterd boterhambrood. Zet de naam die jouw gasten gebruiken en de andere tussen haakjes.

• Entree. Op een Vlaamse kaart is een „entree" een voorgerecht, in Nederland denkt men eerder aan toegangsprijs, en in de Verenigde Staten is een „entree" het hoofdgerecht. „Voorgerechten" en in de Engelse kolom „Starters" haalt alle twijfel weg.

De regel onder bakje drie: als hetzelfde woord in twee markten twee verschillende borden betekent, voeg dan de woorden toe die de twijfel wegnemen.

Wat machinevertaling in eten steevast fout doet

Algemene vertaaltools zijn getraind op algemene taal, en eten is een dialect. Ze maken bijna op elk menu dezelfde zes fouten.

• Vleesstukken en slagerstermen. Kogelbiefstuk, klapstuk, sukade, runderlap: de woorden sluiten niet op elkaar aan omdat het uitsnijden niet op elkaar aansluit — en de vertaling klinkt toch vol zelfvertrouwen. Houd de lokale term en beschrijf het stuk: „Klapstuk — doorregen rundvlees van de rib, uren gestoofd."

• Bereidingswijzen. Gekonfijt, koudgerookt, geschroeid, gesmoord, gestoofd. Menu's in de doeltaal houden vaak het Franse of Italiaanse woord — een Engelse kaart zegt gewoon „confit" — maar een vertaling kan er een letterlijke omschrijving over vet of hitte van maken, en „gesmoord" komt soms terug als iets wat je een gerecht liever niet aandoet. Controleer elk gerecht waarvan de bereiding het verkoopargument is.

• Streekgerechten die een ander gerecht worden. De schadelijkste, omdat het resultaat vloeiend leest: de naam wordt gekoppeld aan zijn beroemdste familielid en de gast krijgt een bord dat hij niet bestelde. Hollandse nieuwe wordt „pickled herring", terwijl hij rauw is en licht gezouten. Limburgs zuurvlees wordt „Sauerbraten", Vlaams stoofvlees „goulash". Alles wat naar een stad of streek is vernoemd, hoort in bakje één.

• Ingrediënten met een bekend homoniem. „Tong" is op een menu een platvis en komt terug als „tongue". „Zeeduivel" wordt „sea devil" in plaats van monkfish, „schol" is plaice op de kaart en een ijsschots daarbuiten, en „zwezerik" wordt geraden in plaats van vertaald. Loop elke vis, elke paddenstoel en elk orgaanvlees na.

• Woorden voor portie en vorm. Plank, borrelplank, bittergarnituur, om te delen, proeverij, „voor twee", halve portie. Ze zetten een prijsverwachting, en „plank" komt steevast terug als een stuk hout. Zeg wat er op tafel komt.

• Allergenen- en dieetformuleringen. De enige categorie waarin een fout woord een veiligheidsprobleem is en geen stijlprobleem, omdat gasten erop filteren. Een ronde vertaalt de namen van de allergenen en diëten die je menu gebruikt — maar alles wat je zelf hebt geschreven, zoals „kan sporen van noten bevatten", moet je zelf controleren.

Voor elk van deze fouten is de oplossing dezelfde, en het is geen nieuwe ronde. Open het bewerkingsraster, zoek de cel, typ de juiste woorden, sla op. Geen tegoed verbruikt, en het opslaan markeert die tekst als gecontroleerd door een mens.

Een kwaliteitscontrole in één zitting

Doe dit één keer goed, en het menu houdt zichzelf daarna bij.

1. Vertaal alles. Eén ronde, elke taal die je hebt aangezet, zodat je een afgerond concept controleert en geen bewegend doel.

2. Kies je taal met het meeste verkeer— de taal die je inzichten noemen, of je beste gok.

3. Lees hem van begin tot eind op een telefoon, zoals een gast dat doet, niet in het raster. Scroll door alles, inclusief de gerechtdetails en de keuzegroepen.

4. Verbeter met de hand wat fout is, cel voor cel. Elke opgeslagen cel kost geen tegoed.

5. Kijk naar de teller. Zegt de rij dat elk gerecht correct leest, dan is die taal af.

6. Begin dan pas aan de volgende. Eén afgeronde taal is beter dan drie begonnen talen.

Het onderhoud daarna is klein: „alleen wat nieuw is" als je gerechten toevoegt, „alleen wat veranderd is" als je er een herschrijft, en eens per week een blik op het Vandaag-dashboard.

Een taal controleren die je zelf niet spreekt

Japans kun je niet proeflezen. Je kunt nog steeds een controle doen die bijna alles vangt.

Zoek één moedertaalspreker. Een vaste gast, iemand van je personeel, een leverancier, de receptie van het hotel verderop. Een kwartier is ruim voldoende. Geef ze wat te eten.

Geef ze je twintig bestsellers, niet het hele menu. Een fout in een gerecht dat je veertig keer per week verkoopt, kost veertig keer zoveel als in het gerecht dat niemand bestelt — en een lezer die bovenaan begint, is in de derde rubriek zijn aandacht kwijt.

Vraag eerst naar de woorden voor allergenen en diëten. Gasten filteren daarop, dus een fout woord hier is de enige vertaalfout op je menu die iemand kan schaden. Vraag het gewoon: zou je dit filter vertrouwen als je allergisch was?

Laat ze het op een telefoon lezen. Een smalle kolom verandert waar regels afbreken, en een lang Duits samengesteld woord kan een prijs naar een eigen regel duwen.

Typ de correcties in het raster terwijl ze er nog zitten. Elke opgeslagen cel is gratis, dus controle en correctie zijn één klus in plaats van twee.

Wat elk abonnement toestaat

Twee grenzen tellen hier: menutalen en vertaalrondes.

• Free (€ 0)— 2 menutalen inclusief je hoofdtaal, 2 vertaalrondes per maand voor samen maximaal 2.000 vertaalde menuteksten.

• Básico (€ 14 per maand)— 5 menutalen, onbeperkt vertaalrondes.

• Pro (€ 29 per maand)— onbeperkt talen en rondes, plus de inzichten per taal.

• Multi (€ 59 per maand)— hetzelfde voor maximaal 3 locaties, elk met eigen menutalen.

Prijzen gelden per september 2026 en zijn exclusief btw; de prijspagina toont de actuele bedragen. Een abonnementslimiet is een plafond op wat je kunt toevoegen, nooit een schakelaar die iets weghaalt — een taal die je al aanbiedt, blijft gewoon werken.

Elke taal is ook een eigen pagina

Een goed vertaald menu is niet alleen voor de gast aan tafel. Is het in twee of meer talen vertaald, dan wordt elke versie als eigen pagina aan zoekmachines aangemeld — zodat iemand die vóór zijn reis in het Duits zoekt, op de Duitse versie kan uitkomen.

De openbare restaurantgids werkt met dezelfde drempel: de taalknoppen tonen alleen restaurants waarvan het menu echt in die taal te lezen is. Een taal afmaken zet je in een filter waarin je eerst onzichtbaar was — meer daarover in je restaurantmenu online vindbaar maken.

Veelgemaakte fouten bij meertalige menu's

• Zes talen aanzetten en er geen enkele afmaken. De drempel verbergt de meeste toch al.

• Gerechten toevoegen en de vertaalronde vergeten. Daar zijn „alleen wat nieuw is" en de regel op het Vandaag-dashboard voor.

• Nooit je eigen vertaalde menu lezen. Tien minuten op een telefoon vangen wat geen enkele teller ziet.

Vertaal je menu gratis met Intermenu

Intermenu vertaalt je hele menu in één ronde — namen, beschrijvingen, rubrieken, keuzes en extra's, en de namen van de allergenen en diëten waarop gasten filteren — en houdt een taal achter tot hij leesbaar is, zodat niemand in een half vertaald menu belandt. Elke tekst verbeter je met de hand, zonder kosten.

Twee talen zijn gratis, zonder creditcard en zonder tijdslimiet.

Bouw gratis je meertalige menu met Intermenu →

Veelgestelde vragen

Hoeveel talen kan mijn restaurantmenu hebben?
Twee op Free inclusief je hoofdtaal, vijf op Básico, onbeperkt op Pro en Multi. De echte grens is hoeveel talen je bereid bent bij te houden.

Waarom zie ik de taal die ik heb toegevoegd niet op mijn menu?
Hij heeft de drempel nog niet gehaald. Een taal wordt pas aan gasten aangeboden zodra minstens de helft van de bestelbare gerechten een vertaalde naam heeft. Draai de vertaling en kijk daarna naar de rij van die taal op het Talenscherm.

Wat wordt er precies vertaald in één ronde?
Gerechtnamen en beschrijvingen, rubrieknamen, keuzegroepen en hun opties, je restaurantbeschrijving en de namen van de allergenen en diëten die je menu gebruikt — alles wat nog niet vertaald is of sinds de vorige keer is veranderd.

Gaat een vertaling met de hand verbeteren van mijn maandelijkse rondes af?
Nee. Het bewerkingsraster is op elk abonnement gratis en verbruikt geen tegoed, en een opgeslagen cel telt als gecontroleerd door een mens.

Moet ik gerechtnamen als Bitterballen of Wiener Schnitzel vertalen?
Meestal niet. Als een gast de naam redelijkerwijs zou kunnen opzoeken, houd je hem en laat je de beschrijving het in zijn taal uitleggen. Vertaal namen die puur beschrijvend zijn.

Kan mijn menu van rechts naar links gelezen worden?
Ja. Arabisch en andere talen die van rechts naar links worden geschreven, zetten het menu van rechts naar links, terwijl prijzen en getallen hun natuurlijke richting houden.

Worden mijn rubrieknamen ook vertaald?
Ja, een ronde neemt ze mee — en een rubrieknaam is het eerste wat een gast leest. „Van de grill" en „Om te delen" zijn precies de korte zinnetjes die machinevertaling letterlijk neemt, dus lees die van jou als eerste in het raster.

Hoe controleer ik een taal die niemand in mijn team spreekt?
Vraag één moedertaalspreker — een vaste gast, een leverancier, de receptie van het hotel verderop — om je twintig bestsellers op een telefoon te lezen, te beginnen bij de woorden voor allergenen en diëten. Typ hun correcties in het raster terwijl ze bij je zitten; het kost niets.