Gids digitale menukaart

Modifiers en opties toevoegen aan menu-items

Door Ibrahim Anjro · · 17 min lezen

Modifiers op een digitaal menu: een in punten gesneden pizza naast een telefoon met een keuze uit drie maten en een lijst extra toppings met prijzen

Bijna niets op een menu is één vast ding. De pizza komt in drie maten, de flat white met havermelk, de burger met een bijgerecht naar keuze. De branche noemt dat modifiers. Richt je ze goed in, dan wordt je menu korter, duidelijker en ongemerkt beter in het verkopen van dat extraatje.

In het kort — de belangrijkste punten

  • Wat de branche modifiers noemt, heet in Intermenu Choices & extras (keuzes en extra's). Een groep is een vraag die een gerecht stelt ("Maat", "Kies een bijgerecht", "Extra's"); de opties zijn de antwoorden.

  • Er zijn maar twee vormen.Pick one (kies er één) voor alternatieven, waarbij elke optie meestal de prijs bepaalt (Klein € 8, Middel € 10, Groot € 12). Pick any number (kies er zoveel je wilt) voor extra's, waarbij elke optie meestal iets bij de prijs optelt (Extra kaas + € 1,50).

  • Bouw elke groep één keer. Groepen staan in een bibliotheek voor het hele restaurant. Koppel "Maat" aan elke pizza, en als je een prijs in de bibliotheek aanpast, volgt elk gerecht dat die groep gebruikt.

  • Extra's hebben hun eigen allergenen. Extra kaas voegt melk toe, en de gast ziet dat voordat hij erom vraagt.

  • Een groep verwijderen is definitief; ontkoppelen is onschuldig. Groepen en opties gaan niet naar "Recently deleted" (onlangs verwijderd). Een groep van één gerecht halen raakt de bibliotheek nooit.

Wat de branche modifiers noemt

Praat met wie dan ook over restaurantsoftware en je hoort het woord "modifiers": de maten, bijgerechten, melksoorten, garingsgraden en toppings die van één gerecht de versie maken die een gast echt wil. Het is ook het woord waar ondernemers op zoeken, dus dit artikel gebruikt het.

In Intermenu heet hetzelfde idee Choices & extras, keuzes en extra's. Een groep is een vraag die het gerecht stelt; elke optie is een antwoord met een prijs eraan.

Op een telefoon zitten de keuzes in het gerecht zelf, met hun prijzen en allergenen, in de taal van de gast. Heb je de rest van het menu nog niet gebouwd, begin dan met de gids voor het maken van een digitaal menu en kom hier terug als je bij de derde stap van het toevoegen van een gerecht bent: eerst Basics (de basisgegevens), dan Allergens & photo (allergenen en foto), dan Choices & extras.

De twee vormen die een groep kan hebben

Pick one: alternatieven

Een Pick one-groep biedt opties die elkaar uitsluiten. Een pizza kan niet tegelijk klein en groot zijn, en een koffie niet tegelijk met volle melk en havermelk.

Omdat de opties elkaar vervangen, bepaalt elke optie meestal de prijs, in plaats van er iets bij op te tellen: Klein € 8, Middel € 10, Groot € 12.

Typische Pick one-groepen:

  • Maat: klein, middel, groot; een fluitje, een vaasje of een pint; een halve of een hele portie.

  • Melk: volle melk, havermelk, sojamelk, lactosevrij.

  • Bijgerecht: friet, salade of gebakken aardappelen bij een hoofdgerecht.

  • Garing: rood, medium, doorbakken, waarbij de prijs helemaal niet verandert.

Pick any number: extra's

Een Pick any number-groep biedt opties die de gast kan stapelen. Extra mozzarella én ansjovis én rucola, als hij dat wil.

Hier telt elke optie meestal iets op bij de prijs van het gerecht: Extra kaas + € 1,50, Spek + € 2,00, Extra shot + € 0,60. Het gerecht staat zonder die extra's op zichzelf, en elk extraatje is een kleine, vrijwillige stap omhoog.

Typische Pick any number-groepen:

  • Extra toppings op pizza's, burgers en bowls.

  • Voeg een eiwit toe aan een salade of graanbowl.

  • Siropen en shots voor koffie.

Als je niet zeker weet welke vorm het is

Stel één vraag: kan een gast er zinnig twee van tegelijk nemen? Zo nee, dan is het Pick one. Zo ja, dan is het Pick any number.

Bijgerechten zijn de klassieke valkuil. "Kies een bijgerecht" bij een hoofdgerecht is Pick one; "Bijgerecht erbij" is Pick any number. Dezelfde friet, een andere vraag, een andere groep.

Bouw het één keer: de bibliotheek voor het hele restaurant

Keuzegroepen horen niet bij één gerecht. Ze staan in een bibliotheek voor het hele restaurant. Je bouwt "Maat" één keer, met drie opties en hun prijzen, en koppelt die aan elke pizza. Je bouwt "Melk" één keer en koppelt die aan elke espressodrank. De groep is één ding, gebruikt op veel plekken.

Dat betaalt zich uit de eerste keer dat een prijs verschuift. De mozzarella wordt duurder, je besluit dat de grote pizza vijftig cent meer moet kosten, en je past die ene optie in de bibliotheek aan. Elk gerecht dat de groep gebruikt, volgt. Twaalf pizza's, één aanpassing. Met prijzen die je bij elke pizza apart had ingetypt, waren het twaalf aanpassingen geweest, en iemand vergeet altijd de calzone.

Koppelen vanuit de bibliotheek, of ter plekke bouwen

Je kunt het van twee kanten aanpakken. Heb je de groep al, koppel hem dan vanuit de bibliotheek aan het gerecht. Voeg je een nieuw gerecht toe en merk je dat het een groep nodig heeft die nog niet bestaat, bouw hem dan ter plekke, in het gerecht zelf. Daarna hoort hij bij de bibliotheek, klaar voor het volgende gerecht.

Per gerecht: tonen of verbergen, en in welke volgorde

Een gedeelde groep dwingt niet elk gerecht om er hetzelfde uit te zien. Per gerecht bepaal je of de groep wordt getoond en in welke volgorde de groepen verschijnen.

Daarmee dek je de echte uitzonderingen. Je groep Extra toppings hangt aan elke pizza, maar je verbergt hem op die ene pizza waar de chef niemand aan laat komen. Bij pizza's komt Maat eerst en Extra's daarna, omdat de maat de beslissing is die al het andere bepaalt. Bij een koffie komt Melk vóór Siropen.

Wat de gast echt ziet

Op de regel van het gerecht krijgt een gerecht met maten of extra's een kleine badge, zodat een gast die door de sectie scrolt al weet dat er iets te kiezen valt voordat hij het opent.

Welke prijs er staat, hangt af van de groep. Heeft een gerecht een verplichte keuzegroep, dan toont de regel een vanafprijs,"Vanaf € 9,00", in plaats van te doen alsof het gerecht één vaste prijs heeft.

In het detailvenster van het gerecht is elke groep gemarkeerd als Required (verplicht) of Optional (optioneel), en elke optie toont haar prijs. Verplicht is voor de vraag waarop de keuken een antwoord nodig heeft: welke maat, welke melk, welk bijgerecht. Optioneel is voor alles waarmee het gerecht ook zonder compleet is.

De zoekfunctie reikt tot in de opties. De zoekfunctie voor gasten doorzoekt gerechtnamen, beschrijvingen en optienamen. Een gast die "havermelk" intypt, vindt de koffies die het als optie aanbieden, met de treffer gemarkeerd.

Eén ding wil ik helder hebben, omdat het woord "modifier" uit de wereld van kassasystemen komt: het menu is om te lezen en te kiezen, niet om te bestellen. Gasten zien de keuzes en hun prijzen en bestellen daarna gewoon bij je personeel. De winst is dat ze aan de bestelling beginnen terwijl ze al weten wat ze willen, en wat het kost.

Extra's hebben hun eigen allergenen

Een extra is eten. Extra kaas bevat melk. Ansjovis is vis. Een knoflookmayonaise bevat ei. Heeft een gast melk verborgen in het allergenenfilter, en draagt de margherita alleen de allergenen van de basispizza, dan is de extra mozzarella ernaast een stille valkuil.

Daarom heeft elke optie haar eigen allergenen, en die staan in het detailvenster naast de optie. Een gast ziet dat kaas erbij ook melk erbij betekent, voordat hij erom vraagt. Label ze wanneer je de groep bouwt; omdat de groep in de bibliotheek staat, label je de extra mozzarella één keer voor alle pizza's.

Hier gelden dezelfde eerlijkheidsregels als overal op het menu. De labels komen van jou, ze kunnen onvolledig zijn, sporen zijn mogelijk, en elk detailvenster vraagt gasten met een allergie om met het personeel te praten. Het filter is een hulpmiddel bij dat gesprek, geen vervanging ervan. Het volledige verhaal, inclusief de 14 EU-allergenen en wat het filter met ongelabelde gerechten doet, lees je in allergenen en dieetlabels aan een menu toevoegen.

Als één topping op is

Vrijdag, 20.40 uur, en de truffel is op.

Elke optie heeft haar eigen aan/uit-schakelaar voor het menu. Zet de truffelolie uit en ze verdwijnt bij elk gerecht dat haar aanbiedt, zonder dat je aan de gerechten zelf komt. De pizza's blijven op het menu, de andere extra's blijven beschikbaar, en als de levering binnen is, zet je haar weer aan.

Het is de uitverkocht-knop, maar dan voor één enkele optie.

Een uitgewerkt voorbeeld: een pizzeria met een koffiebar

Hier is een buurtpizzeria met een kleine koffiebar, ingericht zoals ik het zelf zou doen. Twaalf pizza's en acht koffies, maar slechts zes groepen in de bibliotheek:

MAAT— Pick one · Verplicht · Klein (26 cm) € 9,00 · Middel (30 cm) € 11,00 · Groot (34 cm) € 13,00
BODEM— Pick one · Optioneel · Klassiek · Dun · Gevulde rand + € 2,50 (bevat melk)
EXTRA TOPPINGS— Pick any number · Optioneel · Extra mozzarella + € 1,50 (melk) · Ansjovis + € 1,50 (vis) · Salami + € 2,00 · Rucola + € 1,00 · Truffelolie + € 2,00
DIPS— Pick any number · Optioneel · Knoflookmayonaise + € 1,00 (eieren) · Chili-olie + € 0,80
MELK— Pick one · Verplicht · Volle melk (melk) · Havermelk + € 0,50 (check het pak op gluten) · Sojamelk + € 0,50 (soja) · Lactosevrije melk + € 0,40 (melk)
KOFFIE-EXTRA'S— Pick any number · Optioneel · Extra shot + € 0,60 · Vanillesiroop + € 0,50 · Hazelnootsiroop + € 0,50 (check het etiket op noten)

De allergenen hierboven zijn voorbeelden; label die van jou aan de hand van de etiketten van je eigen leveranciers. Dan de koppelingen. Maat, Bodem, Extra toppings en Dips gaan op alle twaalf pizza's, waarbij Extra toppings verborgen is op de marinara, omdat de chef die precies zo wil serveren als hij op de kaart staat. De calzone krijgt alleen Maat en Dips. Melk en Koffie-extra's gaan op de flat white, de latte en de cappuccino; espresso en americano krijgen alleen Koffie-extra's.

Wat je daarmee wint:

  • Twaalf pizza's tonen "Vanaf € 9,00", en een gast ziet de drie maten met één tik.

  • De grote pizza naar € 13,50 zetten is één aanpassing, geen twaalf.

  • Een gast die melk verbergt, ziet in één oogopslag dat de gevulde rand en de extra mozzarella melk toevoegen.

  • Een gast die zoekt op "havermelk", komt uit bij de drie koffies die het aanbieden.

  • Als de ansjovis op is, haalt één schakelaar hem van elke pizza.

Andersom gebouwd, met een apart gerecht voor elke maat, zou dezelfde kaart 36 pizzagerechten nodig hebben voordat je ook maar één koffie had toegevoegd.

Waarom keuzes beter zijn dan dubbele gerechten

De hoofdgids werkt een bistromenu van 40 gerechten uit dat ruim binnen het Free-abonnement past, en de reden dat het past, zijn keuzegroepen, geen extra gerechten. De ribeye in twee maten is één gerecht met een Pick one-groep. De graanbowl met vier eiwitten is één gerecht, geen vier. Bouw je het met dubbelingen, dan heeft hetzelfde menu zo'n 60 gerechten nodig, en leest het slechter.

Dubbelingen kosten je op drie plekken:

  • Ruimte in je abonnement. Elke dubbeling telt mee voor je gerechtenlimiet.

  • Scannen. Een sectie met "Margherita klein", "Margherita middel" en "Margherita groot" is drie regels ruis. Zo'n vijf tot zeven items per sectie geldt algemeen als het ideale aantal, en dubbelingen schieten daar ver overheen zonder één echte keuze toe te voegen.

  • Onderhoud. Drie beschrijvingen, drie foto's, drie sets allergenenlabels, drie vertalingen: elk ervan een kans om uit elkaar te lopen.

Houd één gerecht aan per ding dat je echt kookt, en laat de groepen de variaties beschrijven. Meer over de opbouw van secties in hoe je een menu organiseert.

Opties als eerlijke upsell

Menu-engineering ziet extra's al lang als een van de makkelijkste plekken om een rekening te laten groeien, en de reden is simpel: de gast heeft al besloten het gerecht te kopen. Het extraatje is een klein ja bovenop een groot ja.

Een digitaal menu maakt dat ja makkelijker. De extra's staan in het detailvenster van het gerecht, met hun prijzen, dus de gast ziet "Burrata + € 3,00" op het moment dat hij zich de pizza voorstelt, en niet pas wanneer een drukke bediening eraan denkt om het te vragen. Niemand hoeft hardop te upsellen, en niemand voelt zich iets aangesmeerd.

Een paar regels houden het eerlijk:

  • Prijs extra's zo dat ze eerlijk voelen. Een topping die meer kost dan hij waard is, leert gasten om je extra's niet meer te lezen.

  • Houd groepen kort. Een handvol goede extra's wordt gekozen; een muur van twintig wordt overgeslagen.

  • Zet de beste optie bovenaan. De bovenkant van een lijst krijgt de aandacht, net als de bovenkant van een sectie.

  • Verstop de echte prijs niet achter een verplichte groep."Vanaf € 9,00" is waar; een basisprijs die niemand echt kan bestellen, is dat niet.

Eén beperking wil ik eerlijk benoemen: omdat het menu geen bestellingen aanneemt, kan het je niet vertellen welke extra's gasten hebben gekozen. Wat het je wel kan vertellen, is welke gerechten ze openden en welke niemand opende. Handig als je beslist of een gerecht het waard is om er keuzes omheen te bouwen. Zie wat je menu-analyses je vertellen.

Je keuzes en extra's vertalen

De vertaalronde op het scherm Languages (talen) dekt keuzegroepen en hun opties, samen met gerechtnamen, beschrijvingen en sectienamen. Omdat groepen in de bibliotheek staan, wordt "Maat" één keer vertaald, niet één keer per pizza. En voor de optie die je liever laat zoals ze is ("Fior di latte" wordt zelden beter van een vertaling) kun je in het raster voor handmatig bewerken de formulering zelf bepalen, zonder kosten.

Meer over welke talen je aanbiedt en wanneer: een meertalig menu dat je gasten kunnen lezen.

Geïmporteerde menu's: maten van de gedrukte kaart

De foto-import leest structuur die een gedrukt menu via de opmaak uitdrukt. Een regel als S 8,00 / M 10,00 / L 12,00wordt één gerecht met drie maten, geen drie gerechten, en toppings die bij een gerecht zijn gedrukt, worden gelezen als extra's die bij de prijs worden opgeteld.

Wat er daarna gebeurt, hangt af van je abonnement:

  • Op een betaald abonnement worden maten een Pick one-groep en worden gedrukte toppings een groep extra's.

  • Op Free worden maten in plaats daarvan een eerlijke prijsrange: het gerecht toont "€ 8,00–€ 12,00". Geen gast krijgt een maatkeuze te zien die het abonnement niet bevat, en er wordt geen prijs verzonnen.

Die beslissing wordt één keer per import genomen, voor het hele menu, zodat je nooit sommige gerechten als groep en andere als range overhoudt uit dezelfde kaart. De gerechtenpagina meldt daarna dat maten als prijsrange zijn toegevoegd, met het aantal en een link naar de abonnementen. De volledige uitleg over importeren staat in een menu van pdf of foto digitaal maken.

Welk abonnement je nodig hebt

Keuzegroepen zijn de enige menufunctie die niet op Free zit:

  • Free (€ 0): geen keuzegroepen. Groepen die al bestaan, blijven zichtbaar voor gasten, maar ze aanmaken of bewerken vraagt om een betaald abonnement. Maten uit een foto-import komen binnen als prijsrange.

  • Básico (€ 14 per maand): onbeperkt keuzegroepen, met 150 gerechten en 5 menutalen.

  • Pro (€ 29 per maand) en Multi (€ 59 per maand): ook onbeperkt keuzegroepen, met onbeperkt gerechten.

De prijzen gelden per september 2026 en zijn exclusief btw; de actuele prijzen staan op de prijspagina. Door elk abonnement loopt hetzelfde principe: een limiet houdt toevoegingen tegen, maar haalt nooit weg wat al live staat.

Verwijderen versus ontkoppelen: de enige definitieve actie

Verwijderde gerechten en secties blijven 30 dagen in "Recently deleted" staan, met een knop om ze terug te zetten.

Keuzegroepen en opties zijn de uitzondering. Die worden definitief verwijderd en zijn niet terug te halen, en de app zegt je dat voordat je bevestigt. Verwijder je per ongeluk de groep Maat, dan verliest elke pizza in één klap haar maten.

De veilige zet is bijna altijd ontkoppelen. Een groep van één gerecht halen verwijdert hem nooit uit de bibliotheek: de groep en de andere gerechten blijven onaangeroerd. En wil je een optie alleen voor vanavond kwijt, gebruik dan haar schakelaar in plaats van haar te verwijderen.

Een regel om op de kantoormuur te plakken: vanavond uitzetten, voor één gerecht ontkoppelen, alleen verwijderen als de groep echt klaar is.

Veelgemaakte fouten met modifiers

  • Gerechten dupliceren in plaats van een groep Maat toe te voegen. Drie regels ruis, drie keer zoveel onderhoud, en een gerechtenlimiet die je veel eerder bereikt.

  • Pick any number gebruiken voor maten. Een gast moet niet klein en groot tegelijk kunnen kiezen.

  • Dezelfde groep twee keer bouwen. Twee groepen "Maat" betekent twee prijzen om bij te werken, en eentje die uit de pas gaat lopen. Eén keer bouwen, overal koppelen.

  • Extra's ongelabeld laten. Het gerecht is gelabeld, de extra mozzarella niet, en het filter kan niemand waarschuwen.

  • Alles verplicht maken. Bewaar dat voor de vraag waarop de keuken echt een antwoord nodig heeft.

  • Een groep verwijderen om één gerecht te fiksen. Ontkoppel in plaats daarvan. Verwijderen is definitief.

Bouw je keuzes en extra's met Intermenu

Met Intermenu bouw je elke maat, melk, elk bijgerecht en elke topping één keer, in één bibliotheek, en koppel je ze waar ze thuishoren. Met prijzen die overal meeveranderen, allergenen die met elke extra meereizen, opties die gasten kunnen doorzoeken en in hun eigen taal kunnen lezen, en een schakelaar voor de avond dat de truffel op is.

Begin op Free met 40 gerechten en twee talen, en stap over op Básico zodra je klaar bent voor onbeperkt keuzegroepen. Het live demomenu laat een afgewerkt voorbeeld zien, met elf keuzegroepen verdeeld over zeventien gerechten.

Maak gratis je menu met Intermenu →

Veelgestelde vragen

Wat zijn modifiers op een menu?
Modifiers is de brancheterm voor de keuzes die een gast over een gerecht maakt: maat, melk, bijgerecht, garing, extra toppings. In Intermenu heten ze Choices & extras (keuzes en extra's): elke groep is een vraag die het gerecht stelt, en elke optie is een antwoord met een eigen prijs.

Wat is het verschil tussen Pick one en Pick any number?
Pick one is voor alternatieven waarvan een gast er maar één kan nemen, zoals een maat, en elke optie bepaalt meestal de prijs (Klein € 8, Middel € 10, Groot € 12). Pick any number is voor extra's die een gast kan stapelen, en elke optie telt meestal iets op bij de prijs (Extra kaas + € 1,50).

Moet ik voor elke pizza dezelfde groep Maat bouwen?
Nee. Groepen staan in een bibliotheek voor het hele restaurant. Bouw "Maat" één keer, koppel die aan elke pizza, en pas een prijs in de bibliotheek aan om elk gerecht bij te werken dat hem gebruikt. Per gerecht kun je de groep nog steeds verbergen of de volgorde van de groepen veranderen.

Welke prijs ziet de gast bij een gerecht met maten?
Heeft een gerecht een verplichte keuzegroep, dan toont het menu een vanafprijs, zoals "Vanaf € 9,00". In het gerecht toont elke optie haar eigen prijs, en elke groep is gemarkeerd als verplicht of optioneel.

Hebben extra's allergenenlabels nodig?
Ja. Elke optie heeft haar eigen allergenen, zodat een gast kan zien dat extra kaas melk toevoegt. Label extra's wanneer je de groep bouwt, en onthoud dat het filter een hulpmiddel is, geen garantie: gasten met een allergie moeten nog steeds met het personeel praten.

Kan ik een verwijderde keuzegroep terugzetten?
Nee. Keuzegroepen en opties worden definitief verwijderd en gaan niet naar "Recently deleted"; de app waarschuwt je voordat je bevestigt. Een groep van één gerecht ontkoppelen is veilig en haalt hem nooit uit de bibliotheek.

Zijn keuzegroepen beschikbaar op het Free-abonnement?
Niet om te bouwen. Bestaande groepen blijven zichtbaar, maar aanmaken of bewerken vraagt om Básico of hoger, waar ze onbeperkt zijn. Op Free komen maten die uit een foto-import zijn gelezen binnen als eerlijke prijsrange, zoals € 8,00–€ 12,00.

Geschreven door

Ibrahim Anjro

Founder & Business Developer

+10 years of exp in Business Development